Przejdź do treści
W lochach socjalizmuBogumił Studziński · 1931–1987
PL EN

ROPCiO 1977 — Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela

Dawny więzień polityczny został prawnikiem opozycji. Jak Bogumił Studziński współtworzył Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela.

Opublikowano: · 2 min czytania

Od Radomia i Ursusa

Po protestach robotniczych w Radomiu i Ursusie w czerwcu 1976 r. apelem z 23 września 1976 r. rozpoczął działalność Komitet Obrony Robotników1. Bogumił Studziński, wtedy radca prawny, od czerwca 1976 r. udzielał pomocy prawnej represjonowanym robotnikom Radomia i Ursusa, a od jesieni współpracował z Biurem Interwencyjnym Zofii i Zbigniewa Romaszewskich2,3.

Apel z 25 marca 1977

25 marca 1977 r. Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela zainaugurował działalność „Apelem do społeczeństwa polskiego”, podpisanym przez 18 osób. Studziński był jednym z sygnatariuszy — razem z Piotrem Typiakiem reprezentował w ruchu nurt ludowy3.

Prawnik ruchu

  • Od maja 1978 r. zasiadał w Radzie Konsultacyjnej „Opinii”, głównego pisma ROPCiO, w którym publikował pod własnym nazwiskiem2,3,4.
  • Od jesieni 1978 r. kierował Biurem Pomocy Społecznej ROPCiO i dyżurował w Punkcie Konsultacyjno-Informacyjnym przy ul. Czerniakowskiej w Warszawie2,3.
  • Doradzał chłopskim komitetom samoobrony — Ziemi Lubelskiej, Grójeckiej i Rzeszowskiej2,3.
  • W latach 1978–1980 wykładał w Klubach Swobodnej Dyskusji; 2 czerwca 1979 r. współzałożył Ośrodek Myśli Ludowej2,3.
  • Figurował w stopce miesięcznika „Gospodarz” (1977–1981) razem z Piotrem Typiakiem3; pismo faktycznie wydawali Stanisław Michalkiewicz i Tadeusz Szozda4.
  • Napisał opracowanie „Wieś polska w latach 1944–1978”, wydane przez ROPCiO w 1979 r. i wznawiane w drugim obiegu, a w 1981 r. także w Londynie5.

Zalesie Górne, 10 czerwca 1978

W domu Studzińskiego w Zalesiu Górnym odbyło się III Ogólnopolskie Spotkanie ROPCiO2,3,4. Od grudnia 1978 r. należał do Rady Sygnatariuszy, skupiającej zwolenników Andrzeja Czumy2,3.

Pod obserwacją

Służba Bezpieczeństwa interesowała się nim od 1974 r., początkowo z powodu działalności w Klubie Inteligencji Katolickiej3. Był wielokrotnie zatrzymywany, w jego domu przeprowadzano rewizje, kilka razy zarekwirowano mu maszyny do pisania3,2. Według ustaleń historyczki IPN Cecylii Kuty „bezpieka nigdy go nie złamała”3.

Po sierpniu 1980

W lipcu i sierpniu 1980 r. współpodpisał oświadczenia Rady Sygnatariuszy ROPCiO w sprawie sytuacji gospodarczej i strajków6. Jesienią 1980 r. wszedł do Komisji Interwencji i Praworządności NSZZ „Solidarność” Regionu Mazowsze2,3. 13 grudnia 1981 r. został internowany7.

25 marca 2027 r. przypada 50. rocznica powstania ROPCiO — zobacz rocznice i wydarzenia.

Źródła

Numery w tekście odsyłają do źródeł poniżej. Źródła są w języku polskim.

  1. Wikipedia, „Komitet Obrony Robotników”
    pl.wikipedia.org/wiki/Komitet_Obrony_Robotnik%C3%B3w
  2. Włodzimierz Domagalski, „Studziński Bogumił”, Encyklopedia Solidarności
    encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/18898,Studzinski-Bogumil.html
  3. Cecylia Kuta, „Współtwórca ROPCiO. Bogumił Studziński (1931–1987)”, Przystanek Historia (Instytut Pamięci Narodowej), 25.03.2023
    przystanekhistoria.pl/pa2/teksty/98236,Wspoltworca-ROPCiO-Bogumil-Studzinski-19311987.html
  4. Wikipedia, „Bogumił Studziński”
    pl.wikipedia.org/wiki/Bogumi%C5%82_Studzi%C5%84ski
  5. Muzeum Wolnego Słowa, bibliografia druków zwartych 1976–1989, hasło „Studziński”
    www.m-ws.pl/bibula_/bzstr.html
  6. Biblioteka Cyfrowa Ośrodka KARTA — oświadczenie Rady Sygnatariuszy ROPCiO, lipiec 1980 (sygn. AO IV/07.05.07)
    dlibra.karta.org.pl/dlibra/publication/3628/edition/3474
  7. Instytut Pamięci Narodowej, „Polskie miesiące” — baza internowanych, rekord „Studziński Bogumił”
    polskiemiesiace.ipn.gov.pl/mie/form/r184347,Studzinski-Bogumil.html