Konspiracja i wyrok
Urodził się 24 października 1931 r. w Kamieniu Dużym na ziemi radomskiej. W 1945 r., jako uczeń gimnazjum, związał się z antykomunistyczną konspiracją.
Aresztowano go najpewniej w 1950 r. 19 kwietnia 1951 r. Wojskowy Sąd Rejonowy w Kielcach, na sesji wyjazdowej w Radomiu, skazał go na 10 lat więzienia za przechowywanie broni i udział w konspiracyjnej organizacji, w której był zastępcą komendanta. Miał 19 lat.
Rawicz
Karę odbywał w więzieniu w Rawiczu. W lutym 1955 r. został zwolniony warunkowo na mocy amnestii. Wspomnienia z lat więzienia to książka „W lochach socjalizmu”.
Prawnik
Po wyjściu na wolność ukończył studia prawnicze (dyplom w 1962 r.) i pracował jako radca prawny. W latach 1976–1984 i 1986–1987 był członkiem zarządu Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie.
Opozycja demokratyczna
Od 1976 r. udzielał pomocy prawnej robotnikom represjonowanym po protestach w Radomiu i Ursusie, współpracując z Biurem Interwencyjnym KSS „KOR”.
25 marca 1977 r. był jednym z 18 sygnatariuszy apelu, którym zainaugurował działalność Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO). Służba Bezpieczeństwa interesowała się nim od 1974 r. (kryptonimy „Józef” i „Gospodarz”); według Instytutu Pamięci Narodowej nigdy go nie złamała.
Stan wojenny i ostatnie lata
13 grudnia 1981 r. został internowany i osadzony w Białołęce; zwolniono go w lipcu 1982 r. Zmarł 20 lipca 1987 r. w Warszawie.
Rok po jego śmierci, w 1988 r., podziemne Wydawnictwo „Kurs” wydało jego wspomnienia „W lochach socjalizmu”. W 2006 r. został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Źródła: IPN, Przystanek Historia; Encyklopedia Solidarności; Wikipedia; IPN, baza internowanych; Monitor Polski